Στο πι και φι

Από πού προήλθε η έκφραση: Στο πι και φι

Στην γεωμετρία και πιο συγκεκριμένα στον κύκλο, υπάρχει μία σταθερά που την λέμε «Π» και είναι ο λόγος της περιφέρειας του κύκλου προς την διάμετρο.

Η σταθερά αυτή είναι απολύτως απαραίτητη για τους υπολογισμούς και λύσεις όλων των προβλημάτων που σχετίζονται με τον κύκλο και τα υπόλοιπα καμπύλα σχήματα, καθώς και για τον σχεδιασμό κατασκευών και άλλων θεμάτων.

Αντίστοιχα, το «Φ» είναι μία άλλη σταθερά που προκύπτει από την τομή ενός ευθύγραμμου τμήματος σε ένα σημείο, όπου οι αναλογίες που δημιουργεί μεταξύ των νέων διαχωρισθέντων τμημάτων και το αρχικό είναι τέλειες, και γι’ αυτό το λόγο ονομάσθηκε

Χρυσή τομή και ο αριθμός που αντιστοιχεί στις αναλογίες αυτές ονομάσθηκε Χρυσούς Αριθμός ή «Φ». Οι αναλογίες αυτές βρίσκονται παντού στην φύση, στον άνθρωπο, στο ηλιακό σύστημα, στη μουσική κ.ά.

Όταν κάποιος κάνει χρήση της σταθεράς αυτής τότε το αποτέλεσμα θα είναι αρμονικό και τέλειο γιατί χρησιμοποιεί τις αναλογίες της φύσης.

Σε κάποιες εποχές όχι πολύ μακρυνές, ο περισσότερος κόσμος δεν είχε την τύχη ή την πολυτέλεια της μόρφωσης και έτσι λίγοι ήταν αυτοί που ήταν αστρονόμοι, γιατροί, μουσικοσυνθέτες, αρχιτέκτονες και κατασκευαστές.

Θέλοντας να φέρεις σε πέρας ένα σχέδιο, για τον απλό άνθρωπο ήταν κάτι αδύνατο ή στην καλύτερη περίπτωση εξαιρετικά χρονοβόρο.

Βλέποντας λοιπόν π.χ. τον αρχιτέκτονα που χρησιμοποιούσε τις πιο πάνω σταθερές να ολοκληρώνει το σχέδιο ή το έργο σε πολύ σύντομο γι’ αυτούς χρονικό διάστημα, είναι πολύ πιθανόν να έλεγαν πως το έκανε γρήγορα γιατί χρησιμοποίησε τα «Π» και «Φ» και έτσι να έμεινε η φράση:

«Το έκανε στο πι και φι».